Zaterdag 10-07-2010
Randonnée georganiseerd door lokale vereniging te Framon in samenwerking met de plaatselijke autoriteiten. Plaats van evenement is de omgeving van Framont. Kostprijs 50€ inclusief deelname, ontbijt, bbq en twee consumpties. 1 boucle van 120 km.

We waren ingeschreven met 3 quads en totaal 5 personen.
Na een 1u15 rijden kwamen we omstreeks 08u15 aan in het pittoresk dorpje Framont, de organisatie had een grote weide ter beschikking gesteld als parking en, zoals achteraf bleek ook, als start punt.
Eenmaal uitgeladen reden we gezamenlijk naar de inschrijvingen, hier konden we vervolgens ook ons ontbijt nuttigen en waarnemen wie de andere deelnemers waren. Om 9u30 werd het ganse deelnemersveld gebrieft, het hoofdpunt van deze briefing was het gevaar voor brand wat ons er onmiddellijk deed aan herinneren dat het weer een dagje stofhappen ging worden, om 9u30 was het in het zonnetje al 27°.
Er werd ons gemeld dat vanaf 10u00 op de parking het start schot werd gegeven en de enduro rijders als eerste moesten vertrekken. Het ganse deelnemersveld begaf zich opnieuw naar de parkingweide en hier hebben we dan nogmaals met zijn allen 20 minuten in de hete zon mogen wachten, dit kan men best anders organiseren naar de toekomst toe.
Net over 10u00 werd het startschot gegeven en dit bleek niet zo evident als verwacht, de weide moest langs de achterkant verlaten worden en dit was een steil stukje omlaag van een metertje of twee, we konden al onmiddellijk zien wie wat ervaring had en wie niet.
De tocht was volledig bewegwijzerd, voor zij die deze omgeving niet kennen, deze streek bestaat uit 80% bossen, velden en vooral weinig woningen.
De wegwijzers waren goed en in de meeste gevallen duidelijk aangebracht, echter het parcours had verraderlijke obstakels in zich en het duurde ook niet lang of de eerste incidentjes deden zich voor.
Na ongeveer 30 km stofhappen maar toch ook genieten van de omgeving liep het fout met een van onze mensen, Carlo wou zich aan de kant zetten voor een paar opdringerige cross quads en raakte hierbij de zijberm met gevolg een tuimeling. Carlo zelf kwam ervan af met wat blauwe plekjes maar zijn quad hebben we wel even onder handen moeten nemen, na een half uurtje sleutelen konden we weer verder, op het moment van de herstellingen moesten we vaststellen wat een kuddebeest de mens eigenlijk wel is, wij stonden te sleutelen net na een afslagje en bleek dat elke deelnemer de afslag miste en rakelings naast ons voorbij reed.
Na ongeveer 50 km kwamen we in een woonwijk voorbij hier hadden de mensen een drankenstandje voorzien aan zeer democratische prijzen dit werd door alle deelnemers ten zeerste op prijs gesteld, tevens kwamen we hier tot de vaststelling dat we onze eigen gezichten niet meer konden herkennen, zoveel stof dat erop hing.
De rit liep voor 70% over onverharde wegen , door bossen, weides en veldwegen met andere woorden weer een rit zoals we ze enkel kennen in deze streken , echter steeds met het gevaar een niet te voorzien obstakel te treffen.

 

Onderweg hebben we meerdere machines en rijders langs de kant zien staan die over hun tempratuur heen waren, en hierdoor de valse noten in de wegen niet hadden gelezen, er zijn dan ook diverse rijders al dan niet hard in contact gekomen met de ondergrond.
Na ongeveer 70 km sloeg het noodlot ook toe met een eenzame rijder die zich bij ons gevoegd had, ex deelnemer van de Piranha Adventure day’s overigens, hij had een put niet gezien in een smal veldwegje met gevolg, weidepaal uit en de nodige schade aan zij Kymco en de nodige blauwe plekken aan deze man deze adrenaline stoot zal hij zich nog lang herinneren.
Nadat we de schade overlopen hadden heb ik hem aangemoedigd op een rustig tempo de kortste weg naar de finish te nemen, echter daar we ver van de bewoonde wereld zaten, was hij verplicht nog een eind verder mee het parcours te volgen, bij het rijden leek de schade nog erger te zijn dan verwacht net toen ons dit opviel kwam er een Jeep van de organisatie langs met aanhangwagen, zij waren hierop duidelijk voorbereid, we zijn hen dan maar dadelijk gaan vragen om onze beschadigde collega / quad mee te nemen, met de nodige spontaniteit en inzet hebben we de quad geladen.
Hierop konden wij onze randonnée verder zetten, net een ongelooflijk prachtig stuk in de bossen meteen het meest technische stukje, gelukkig was er nog ergens in niemandsland een halt ingebouwd waar we onze zeer stoffige mond en keel konden verfrissen, weerom was elke deelnemer hier zeer blij om, prachtig van de organisatie om op deze plek een dergelijk geïmproviseerd cafeetje te kunnen uitbaten.
Vervolgens konden we aan onze laatste 20 km beginnen, met vanuit de heuvels Framont in ons zicht, hebben we het dan toch nog gepresteerd om verkeerd te rijden, lag het aan een pijl die weg was of was ik niet genoeg oplettend geweest, we geraakte maar zeer moeilijk tot aan de finish, eenmaal aangekomen zijn we ons snel gaan verfrissen want de bbq vond plaats in het dorpje waar de kermis ondertussen op gang was gekomen. De bbq was echter verkeerd vertaald het was een broodje met worst en wat saus die we voorgeschoteld kregen. De asfalt in het dorpje was aan het smelten onder de drukkende zon en meteen was het ons duidelijk dat deze zon ook voor ons het zwaarste obstakel van de dag was geweest.
Dit is een weerom een randonnée die we graag opnieuw zouden rijden met natte ondergrond.
Onze beoordeling
Organisatie = 3/5
Bewegwijzering = 4/5
Parcours = 3/5

Foto's

Zaterdag 03-07-2010

Randonnéee georganiseerd door Bastogne Balade Ardennes kortweg BBA.
Plaats van het evenement omgeving Bastogne. Kostprijs 35€ voor de rijder en een supplement van 10€  voor eventuele bijrijder, inclusief deelname, ontbijt, bbq en twee cosumpties.
2 boucles van 50km samen 100km.

We waren met een groepje van 6 personen = 4 quads, vertrek was voorzien beesten markt van Bastogne, maximum toegelaten deelnemers = 300 voertuigen. We hadden allen samen afgesproken om 6u00 op het tankstation Helecine op de E40, eenmaal iedereen ter plaatsen konden we vertrekken richting Bastogne, een autotochtje van ongeveer 1u40. Toegekomen op de plaats van het gebeuren viel ons dadelijk op dat er meer dan voldoende parkeerplaatsen waren en dat er al verschillende collega’s (Nederlanders, Fransen en Duitsers) hun tentje, caravan of mobilhome hadden opgeslagen van de dag ervoor. Er hing een heel ontspannen sfeertje bij een tempratuur, om 8u00 s’morgens, van om en bij de 28°, iedereen was er zich dan ook onmiddellijk van bewust dat het weer een dagje stof happen ging worden.

Eénmaal uitgeladen en klaargemaakt konden we ons naar de technische controle begeven, allen met een untility voertuig was deze controle echter voor ons weer overbodig, vervolgens ons voertuig netjes parkeren bij de vele anderen.

In de hal van de beesten markt was een gezellige plaats gecreëerd waar we ons ontbijt rustig konden nuttige en even goede dag konden zeggen tegen al de gekende aanwezigen, wat blijkt dat het toch steeds weer dezelfde personen zijn die men op dergelijke evenementen ontmoet.

Om 9u00 werd er een korte D-briefing gehouden waarna men het startsein gaf, eerst moesten alle enduro’s vertrekken vervolgens de quads. Men liet de deelnemers vertrekken om de 2 minuten in groepjes van 10, bij sommige deelnemers hadden we het gevoel of dat hier de eerste manche van een WK ging vertrekken, O zo gespannen.

Wij hadden besloten om al deze gedreven WK rijders voor te laten gaan en bij de echte hobbyisten te vertrekken. Blijkt dat na ongeveer 5 km en in het bos een plasje was waar onze WK rijders (2x2 aangedreven voertuigen) stuk voor stuk vast reden , met resultaat hier stonden we een 15 tal minuten aan te schuiven, misschien kan de organisatie overwegen van de deelnemers volgende editie van hieruit in groepjes van tien te laten vertrekken.

De randonnée was volledig en duidelijk bewegwijzerd, mooie omgeving en veel in het bos maar O zoveel stof, door de droogte van de afgelopen weken bracht dit met zijn momenten gevaarlijke situaties mee waarop wij ons verplicht zagen om soms maar tegen 20km/u te rijden. Omwille van het stof hebben wij meerdere rijders hun pijl zien missen, in sommige gevallen duurde het wel even alvorens deze rijders door hadden dat ze rechts om moesten keren.

Na 50 km kwamen we terug aan het vertrekpunt, de geuren van de bbq kwamen ons al tegemoet nog voor we het start terrein waren opgereden, dit was duidelijk een moment om even te verfrissen, eten en te drinken. Na een pauze van ongeveer een uur konden we aan onze tweede boucle van 50km beginnen, s’morgens waren het de gele pijlen die ons lijden nu waren het de witte pijlen die ons de weg toonde.

Weer was het stof happen maar tegelijker tijd immens genieten van de prachtige omgeving, tot plots bleek dat er 2 van onze compagnons niet meer volgde, na even wachten bleek dat één van hen lek was gereden, quad assistance kon aan de slag, na een half uurtje machientje weer in orde gekregen konden we terug aan onze rit beginnen. Plots begon het donker te worden en trok de lucht volledig dicht, binnen het half uur zaten we midden in een zware wolkbreuk, allen gekleed op tempraturen van boven de dertig graden, voelde die eerste regendruppels als ijs aan, met momenten waren we blij voor de afkoeling maar na tien minuten waren we allen door en door nat, vele collega’s stonden te schuilen maar wij besloten door te rijden, na een half uurtje regenen stond plots de zon weer te branden en dat konden we duidelijk voelen binnen het uur waren we terug kurkdroog en, vooral, waren we terug stof aan het eten.

Eveneens kwamen we terug aan een iets technischer stukje waar, hoe kon het ook anders, allemaal stonden aan te schuiven omdat onze WK rijders in moeilijkheden kwamen. Dat wij moeten wachten is geen enkel probleem, wij gunnen ieder zijn hobby, waar we ons echter mateloos hebben aangestoord dat er vele van hen door de linten, die het te volgen parcours afspannen, reden om vervolgens dwars door het bos een alternatieve weg te zoeken, helaas worden alle hobbyisten over dezelfde kam getrokken in Belgie en hier konden we weer zien waarom. Spijtig dat de organisatie dit niet op voorhand heeft kunnen incalculeren en hier iemand had laten post vaten. Wij, als goede strijders van het quad behoud, hebben dan maar op eigen initiatief besloten om alle linten terug te spannen, we moesten toch wachten totdat de doorgang weer vrij was.

Een 20 km voor het einde had de organisatie een prachtig stukje technisch rijden ingelast, hier hadden we best allen zin om nog even door te gaan.

Eénmaal terug aangekomen aan het vertrekpunt waren we met zen allen blij dat we ons konden verfrissen, de warmte en het stof hadden veel van onze energie tot zich genomen.

Bij een natje hebben we onze tocht van vandaag nog eens besproken en allen waren we het er over eens dat er, in deze omgeving vele gevaarlijk obstakels zijn die men niet ziet, dat deze rit bij andere weersomstandig heden weeral ongelooflijk moet zijn, en dat we volgend jaar terug op deelnemers lijst zullen aanwezig zijn.

Onze beoordeling
Organisatie = 4/5
Bewegwijzering = 4/5
Parcours  = 4/5
foto's

Zaterdag 05-06-2010
Randonnée georganiseerd door Club Enduro Ardennes Semois kortweg CEAS in samenwerking met Ecolo en de plaatselijke autoriteiten en ten voordelen van een goed doel. Plaats van evenement is omgeving van Bertrix. Kostprijs 50€ inclusief deelname, ontbijt, bbq en twee consumpties. 1 boucle van 120 km.

Helaas had niemand hem ingeschreven voor deze randonnee of was te laat om zich in te schrijven maximum toegelaten deelnemers = 300 voertuigen, dus de president met zijn vrouw alleen op weg.
Na een 1u15 rijden kwamen wij aan in het pittoresk dorpje Bertrix, de organisatie had al ver voor het inschrijvings punt helpers geplaatst om onze de weg te tonen. Het eerste dat ons opviel was dat er immens veel quad/enduro beoefenaars aanwezig waren en de organisatie niet echt de nodige parking had voorzien, uiteindelijk hebben wij toch een plaatsje (langs de openbare weg) gevonden op een 3 tal km van het secretariaat. Eenmaal uitgeladen konden wij ons begeven naar het punt voor in te schrijven. Daar aangekomen bleek er een rij, van 100m, wachtende  voor ons te staan, wat wil je met 300 deelnemers. We hebben hier een uurtje moeten aanschuiven om dan uiteindelijk de technische controle te laten uitvoeren, met onze Outlander 800 ltd was dit binnen de 15 seconden gedaan.
Vervolgens onze rugnummer gaan afhalen en ontbijten, bij het ontbijt hebben we besloten om gewoon in ons T-shirt te rijden omwille van de hitte (10u00 = 23°) omstreeks 10u30 zijn we dan uiteindelijk begonnen aan onze randonnee.
De tocht was volledig bewegwijzerd, voor zij die deze omgeving niet kennen, deze streek bestaat uit 80% bossen, in het oprijden hadden wij al wat gedagdroomd dat het eens geweldig zou zijn om in deze bossen te kunnen rijden maar daar Ecolo de plak zwaai in dit gebied leek ons dit uitgesloten. 
Aan het eerste kruispunt liep het al verkeerd, geen wegwijzer, daarom maar rechtdoor rijden, 15 tal quads in het spoor achter ons, resultaat na 1 km doodlopend.
Eenmaal terug aan het kruispunt en de juiste richting gevonden hebben we voor de rest van de dag geen enkel probleem meer gehad met de bewegwijzering.
Na ongeveer 40 km moest iedereen over een trial parcours, en wat voor één ! mijn beestje en ikzelf hadden zin om hier een paar uurtjes te spelen, maar hebben toch wijselijk besloten om gewoon zoals de rest te doen en het parcours te volgen. Op het trial parcours hebben we van alles gezien, sportquad tot aan het zadel in het water, motor gedaan, enduro rijder naast ons 3 meter de lucht in en plat op de rug geland (geen gewonde = oef) en veel toeschouwers. Eénmaal boven op het trial parcours was er een grote parking waar men iets kon eten en/of drinken. Ook wij hebben hier een pauze van half uurtje genomen om vervolgens de weg voort te zetten, ondertussen was het al 30°.
Na ongeveer 50 en 90 km stonden er borden voor diegene die moesten tanken, hoed af voor de organisatie.
De rit liep voor 90% over onverharde wegen en wat voor wegen, door bossen, over boomstammen, door weides met andere woorden ONGELOOFLIJK.  Wat zijn wij blij geweest dat ons beestje voorzien is van luchtvering, de zeldzame momenten dat er gereden werd zonder oneffenheden waren de 10% verharde wegen  = betonwegen.
Onderweg hebben we meerdere machines en rijders langs de kant zien staan die over hun tempratuur heen waren.

 

Vooraf bij de inschrijvingen werd vermeld dat uw voertuig de maximum breedte van 1,25 m niet mocht overschrijden, dit bleek geen fabeltje te zijn, onze Outlander was 1,23m en op diverse plaatsen kreeg mijn beestje claustrofobie omdat allerlei hindernissen zeer kort bij elkaar stonden. Bij passage van een beekje of riviertje was de organisatie verplicht (door Ecolo) om kunstmatige bruggetjes aan te leggen, deze waren echter maar 1,20m breed waardoor de zijkanten van onze bandjes meermaals in de diepte konden kijken.
Na 95 km moest de boucle verplicht over een crossparcours, voor een 4x4 quad is dit nu niet echt de top maar toch eens leuk om een toertje te doen, de cross quads en enduros hebben hun hartje hier echter opgehaald en diverse toertjes gedraaid, wat ons de gelegenheid gaf even aan de kant te gaan staan om dit spektakel gade te slaan.
Bij aankomst, na 120km, konden wij ons rugnummer terug inleveren waarbij wij onze borg van 20€ terug kregen en stond ons een zeer aangename bbq van de plaatselijk beenhouwer/traiteur te wachten.
Tijdens deze bbq hebben mijn vrouw en ikzelf afgesproken dat we zonder twijfel de volgend editie terug zullen aanwezig zijn.
Dit is een randonnee zoals er weinige of zogoed als geen meer bestaan in Belgie, hij is ongelooflijk aangenaam bij 30° en zon en is zeker nog beter bij 15° en regen.
Wij hadden onze tripy de opdracht gegeven deze randonnée op te slaan, maar al snel bleek dat dit niet nodig was daar 60% van het parcours niet toegankelijk is = verbodsborden of mogelijk is = kunstmatige bruggetjes aangelegd enkel en alleen voor dit evenement, bovendien is het ten strengste verboden om in deze omgeving in de bossen te rijden wat het allemaal nog wat specialer heeft gemaakt vandaag.

Onze beoordeling
Organisatie = 4/5
Bewegwijzering = 5/5
Parcours = 6/5
foto's